शनिवार, २२ सप्टेंबर, २०१२

तुझी आठवण येते-

आठवणी संपतच नाहीत, एक काढली की दुसरी भळभळते;
तुझी आठवण येते- पुन्हा एकदा माझा सहभाग- 
........

रोज तिन्हिसांजा तुझी आठवण येते
नाही नाही म्हणता मी तुझीच होते

पोचला नसेल माझा निरोप तुला
वाटून मला मी भयभीत होते

उरी दगड मनी रम्य स्मृती
कशी आवरू मना तुझी आठवण येते

प्रेमाचा रंग निळा सावळा झुला
ममतेचा रंग पिता मन व्याकुळते

तुझा संग मला आता न उरला
भावनेशी बंड मला जरा न परवडते 

उन्हाळे पावसाळे हिवाळे सगळे तुझेच होते
कशी सावरू मना तुझी आठवण येते

भरून कधी नाही येणार शल्य
मी आठवू का मरू मन डगमगते

सुख दु:ख तुझ्यापाशीच येऊन पोचते
हसू आसु का दोन्ही मला न उमजते

प्रेम एकमात्र, अगाध सर्वत्र जाणवते
कशी थावरू मना तुझी आठवण येते 
...................अलका काटदरे
..........अलका काटदरे
 14 April at 09:24

काळजी घेशील ना ?


                 काळजी घेशील ना ?

तुझी चाहूल लागली आणि आसमंत उत्साहाने फ़ुलून गेला
याचे श्रेय तुला का त्या धगधगत्या सुर्याला...

मला तू आवडतोस हे खरे का
तुझ्याशिवाय गत्यंतर नाही हे खरे

किंवा असे तर नाही .. उबदार थंडीकडे
जाण्याचा तू एकच मार्ग आहेस?

पण काही म्हण, तुझे ते रिमझिम बरसणे
गार वार्‍याबरोबर खेळत सुखाचा वर्षाव करणे
अहाहा..

सगळे कसे आल्हाददायक-
मग आपोआपच येतो वाफ़ाळलेला चहा,
मस्तसा फ़ेरफ़टका आणि तरल अशा गप्पा..

सुगीच्या दिवसांची स्वप्ने, पंखात ताकद
देणारी गाणी आणि अनामिक हूरहूर
तुझा विरह विसरून टाकणारी..

या सर्वात कधीतरी तुझा अवतारही
आठवतो बरं, वादळाच्या संगतीतला..

या वेळी काळजी घेशील ना रे?

-अलका काटदरे /६.६.२०१२

रविवार, १ एप्रिल, २०१२

No Nonsense

No ladder, no bridges
Every one knows
I am just lying

No ring, no support 
Every one knows 
I am just floating 

No skates no bi-tri
Every one knows
I am just walking

No nonsense no timepass
Every one knows  
I am just living 

No ac no rosy
No one knows 
My  mind is dreaming! 

.. the Dreams flying 
 with Wings of Wind! 

दगड आणि देव

दगडात देव असतो म्हणे
आणि नुसता असतॊच नाही
     तर पाझरतोही म्हणे !

दगडातला देव पाझरतो पण
    तुझं मन कधी आर्दवतही नाही
म्हणून म्हणते, तुझ्यातल्या देवाला
    दगड म्हणायला हरकत नाही!

दगड काय, वीट काय, दोघेही सारखेच
    पण म्हणतात दगडापेक्शा वीट बरी
कारण पांडूरंग विठ्ठल उभा त्यावरी

आपला पाय दगडाखाली असण्यापेक्शा
वीटेवर ठेवलेला बरा रे.....
      तुला सर्वजण पांडुरंगा (!) तरी म्हणतील रे!

टाकू का एक वीट तुझ्या पायाशी
          ....  सोन्याची...
राहतॊ तुझ्यासमोर आम्ही उभे
घेऊन दगड डोक्याशी !

(जून २००६ मध्ये लिहिलेली)

रविवार, ११ मार्च, २०१२

नव वर्षाचे स्वागत- २०१२

मागील पिढीने मोजले कष्टाचे  आणे
झाले सुसह्य आपले  म्हणून जगणे

आहे जवळ उच्च संस्कृतीचे लेणे 
लागतो आपण बहोत निसर्गाचे देणे 

हाती आपुल्या फ़क्त चांगले वागणे
वाजवूनी माणुसकीचे खणखणीत नाणे

वर्ष गेले, काय मिळवले किती पाहणे
हसूनी स्वागता सज्ज मी विसरूनी रडणे ! 
...३१.१२.११

प्रेमाची किंमत

प्रेमाची किंमत मोजावी लागते म्हणे-


वेगवेगळ्या रुपात-
कधी विरह, कधी आसू,
काही आठवणी, साथीला वेदना, दु:ख

आप्तांचा विरोध, तगमग तगमग
मार्गक्रमण भारी, निद्रा न येई लगबग 

कधी  मूक सहवास, कधी मुक्त संवाद,
स्वप्नांचे मनोरे, रुढींचे समास..

एवढे महागडे प्रेम... गंमत म्हणजे
ज्यांच्याकडे काही नाही, त्यांच्याकडेच असते !

कारण त्यांच्या या अमुल्य ठेव्याची तुलना
त्यांना दुसया कशाशीही करणे अशक्य असते

कुठेतरी आत जपणूक असते एका अहंकाराची
आपले प्रेम योग्य ठायी सोपवले गेल्याची !

मग जगरहाटीनुसार ते रास्त असो वा नसो...

मनात उर्मी असते जिंकण्याची
शेवटपर्यंत त्यासाठी लढा देण्याची !

अहंकार हा  मनातून नाहीसा झाला तर
निराशा नाही येत पदरी प्रेमभंगाची

कारण सतत  तेवत राहणे 
हीच तर असते महती खऱ्या  प्रेमाची ! 

मंगळवार, २२ नोव्हेंबर, २०११

हे जीवन सुरमय होऊ दे !


              
तो  चंद्र आज नभी  नाही
ही  रात्र पार पडू दे 

प्रेमदोर  हाती तिच्या
ती माय थोडी निजू दे

धनधान्ये  येती उदरी तिच्या 
ती धरा सुपीक होऊ दे 

पक्षी विहंगी विहरती
ते नभ निरभ्र होऊ दे 

रांगा लागती दारी तुझ्या 
गजर त्रिलोकी अंबे उदे

सुप्त ज्ञान  विकसती तेथे
ते मंदिर उजळून  जाऊ  दे 

प्रेम विश्वास आधार देई 
ती मैत्री वृद्धी लागू दे 

सुरात सूर मिसळून जाई
हे जीवन सुरमय होऊ दे !

********************
-  अलका काटदरे