बुधवार, २४ फेब्रुवारी, २०१०

Tension Tension ....

Tension Tension
येतय का Tension

येतंय तर येउद्या,
दारा मध्ये अडवा
भले मोठे स्मित द्या
पाणी पाजून हाकला
Tension Tension

मोकळे करा दोन पाय
मनही जरा मुक्त
खेळ खेळा मैत्रीचे
होईल खल्लास दुसरे काय
Tension Tension

कालचा विचार नको
समोर काय ते पहा
रात्रीचा दिवस नको
जात नाही का पहा
Tension Tension

ध्यास मनी असे जरी
अट्टाहास नकोच नको
बैठक भक्कम हवी जरी
जीवन अजून आहे.. हो
Tension Tension

जायचे आहे पुढे
आहे कबूल सर्वाना
प्रसन्न वाटे वरी
जरूर गाठाल स्टेशन
Tension Tension ....
         -Alvika

रविवार, १४ फेब्रुवारी, २०१०

शेला त्याचा

उपाय विचारले तिने
त्यानेच दिलेल्या दुखांच्या डागण्यावर
दु;ख कसली ती
होते छोटे छोटेसे प्रसंग

दाखले कधितारीच्या वेंधले वागण्याचे
केव्हातरीचे समज झालेले गैर-समज
नाहीतर केलेला एखादा विसराळूपणा
आणि धरलेला नकळत अबोला


तो नुसतं पाहत राहिला
आवंढे गिळून न समजून
होता तो एक निव्वळ माणूस
साधा, सरळ, पापभिरू, निर्व्याज


हेलकावे तिच्या मनाचे
एका संयत क्षणी थांबले
जेव्हा तिने त्याला माणूस म्हणून पाहिले
दोघातील 'मी' ना एकत्र करून स्वीकारले

आता तिच्या डागण्या स्मृती म्हणून राहिल्या
प्रेमाच्या पदरात तिने विश्वासाने विणून पांघरल्या
तिच्यातला बदल त्याने सहजच स्वीकारला
शेला त्याचा अजूनच स्मित पसरून राहिला !
-Alvika

जीवनकाव्य

खड्यात पडलो मी कसा कोणी केव्हा
तेथेच राहणे वा बाहेर येणे निव्वळ माझ्या हाती

कोण म्हणे उशीर झाला वेळ निघून गेला
हा मी आत्ताच उठलो, उभा दिवस माझ्या हाती

 वादळात सापडलो, भरकटलो ही जरासा
फिरुनी थाऱ्यावर येणे उरले फक्त माझ्या हाती

दिवस सरला, घामही विरला
लगडूनी आले क्षण सारे तान्ह्या राती

किती किती कटकटी असाव्यात माझ्या माथी
तत्पर जरी मी सर्वांच्या थोपटवाया पाठी

कसचं काय, काही नाय, वेळ टाळली अधाशी
पदरी पडले पवित्र झाले हा भावच माझ्या साथी

भान हरपले, तल्लीन झाले लागली समाधी
कोणकोण दर्शन देऊन गेले या जीवनकाव्या साठी


-Alvika

सोमवार, २८ डिसेंबर, २००९

माझी डायरी

माझी डायरी दैनदिनी न्यारी
त्यात असणार प्रासंगिक वर्णन

एखादा सुंदर देखावा, किंवा मस्तशी ट्रिप
एखादा भीड़लेला पण प्रदर्शित न केलेला विचार

केव्हा काय झाले अन कोण काय म्हणाले
मला काय वाटले आणि पुढे काय करावे

एखादे गुपित, एखादी भावना अन संवेदना
जिच्यावर असेल फ़क्त माझाच अधिकार

कितीतरी गोष्टी तर अशाच असणार
ज्या मी कुणाला सांगू नाही शकणार

ज्या असतील वेदनेच्या पलिकडे
धावतील माझ्यासह सर्वांच्या पुर्वानुभावाकडे

कुणाच्या हातात जेव्हा ती पडेल
कणवेने ओथंबतिल त्यांची मने

ठायी ठायी असहायता अन घुसमटीचे दर्शन
आणि .. अजुन एक मिळेल मला मरण

मला नको असे अजून एक मरण...
              माझी डायरी मी नाही लिहिणार ...

भेट

भयानक होती
भेटण्याची आस

दाटुनी आली
कल्पनांची रास

अनुभवताना ती अधीरता
गात्राना  आली बधिरता

स्मृति वाफाळल्या
नीला रुन्दावल्या

तू अन मी
मी अन तू

आस वेडावली
रास ही कलंदली

वाफ ती जिरली
रूंदित भिनली

 भेट ..
तुझी अन माझी !

आठवण तुझी येता..

आठवण तुझी येता

मन झाले पाखरू

बसले जाउन सागारतिरी

विसावले जरा त्या झाडापाशी

डोकावले त्या आपुल्या देवालयी

फिरले पूर्ण वाचानालायामाधूनी

आठवण तुझी येता ..

झाले मी नतमस्तक

उभ्या राहिल्या तुझ्या अगाध लीला

ज्यानी आधार दिला मला लीलया

गात्रे झाली रोमांचित

वृत्ति गहिवाराल्या अवचित

आनंद चालला ओसंडून, भान गेले हरपून

आठवण तुझी येता ..

आठवण तुझी येता, जाता-येता

स्म्रुतीना तुझ्या मी बिलगले जिवलगा,

दुरावून गेले मी वास्तावा॥

आठवण तुझी येता..

रविवार, २० डिसेंबर, २००९

गुपित

सखे सांग सांग, सांग मला सांग
गुपित तुझ्या हसण्याचे --

काळजी वाटते मला तुझी हसू नको एवढी
चुकून केव्हा पडेल तुझी जखम ओली उघडी

हसता हसता डोळ्यात तुझ्या पाणी जमेल कधी
आनंदाश्रु नाहीत नक्की , हे मला कलेल आधी

नको मला कान कोंडे करू, तू अशी एकटी
काळजी वाटते मला तुझी हसू नको एवढी

रडून घे, मोकली हो, जागा ठेव डोळ्यांमध्ये
सारे काही होणार आहे सुरलीत तुझ्या जगामध्ये

आनंदाश्रु तेव्हा तुझी पाठ नाही सोडणार
दोन्ही डोले भरभरून वाहू तुझे लागणार

खात्री आहे उरी मला तुझ्या त्या उद्याची
तरीही-
सखे थांब थांब थांब हसायची थांब
सखे थांब, सखे थांब ...
-Alvika